Voor mijn lieve vader Koos Mooij

Zoals iedereen ondertussen wel weet is mijn lieve vader Koos Mooij spoorloos verdwenen. Niemand weet waar hij is.

Er zijn geruchten dat hij vast wordt gehouden in het gruwelijke strafkamp Guantanamo, of zelfs in het even zo gruwelijke Bagram bij Kabul. Voor Koos wil ik daarom graag een gedicht van Hans Lodeizen en van Martinus Nijhoff voordragen. Uit het hoofd.


Hans Lodeizen (1924-1950)


Voor Vader

o vader wij zijn samen geweest
in de langzame trein zonder bloemen
die de nacht als een handschoen aan-
en uittrekt wij zijn samen geweest
vader terwijl het donker ons dichtsloeg.

waar ben je nu op een klein ritje
in de vrolijke bries van een groene auto
of legde de hand haar handschoen
niet op een tafel waar schemering en
zachte genezing zeker zijn in de toekomst.

mijn lippen mijn tedere lippen dicht.

16 Juli 1950.



Martinus Nijhoff


HET DERDE LAND

Zingend en zonder herinnering
Ging ik uit het eerste land vandaan,
Zingend en zonder herinnering

Ben ik het tweede land ingegaan,
O God, ik wist niet waarheen ik ging
Toen ik dit land ben ingegaan.

O God, ik wist niet waarheen ik ging
Maar laat mij uit dit land vandaan,
O laat mij zonder herinnering

En zingend het derde land ingaan.


Vader, waar u ook bent, ik hoop dat u het goed maakt, en dat u gauw weer thuis bent. Iedereen op eKudos denkt aan u.

Uw liefhebbende zoon,

Rob